شوذ و باز علاج كردن بداروى كوشت برآرنده و مرهم دشليخى تا به شوذ . و اكر كداره نبوذ هم بمرهم علاج كنند « 1 » ، و اكر « 2 » ناصور بمقعد نزديك « 3 » بوذ به بوذ « 3 » باز اكر دور بوذ و خرم كرده ايذ بيش شكم باز نتواند داشتن « 4 » و « 4 » غايط بيرون آيذ بىمراد وى . باز اكر ناصور كداره نكرده بوذ علاج وى بشافه غرب بوذ . صفت « 5 » بكيرذ صبر و كندرو « 6 » از هر يكى يك درم سنك عنزروت و خون شاوشاو « 7 » و جلنار و سنك سرمه و زاك سبيد از هر يكى نيم « 8 » درم سنك زنكار دانك نيم بكوبذ همه و شافه كند و « 9 » جن حاجت آيذ بكشايذ به آب « 9 » به كار برذ اين [ داروها ] « 10 » بناصور كى بمقعد بوذ و هم به درد جشم « 11 » يا داروى تيز بدل وى اندر كنى تا داغ كردذ و باك شوذ باز بمرهم كرنب يا بمرهم بياز و روغن كاو يا روغن « 12 » كاو تنها علاج كنى تا درد بنشيند باز بمرهم سبيده علاج كنى تا به شوذ يا بمرهم باسليقون ، و داروى تيز را نسخت بكتاب منصورى يا بى نام وى ديك‌برديك و بدين دارو بسيار كس به شدست ، و اكر كفتكى « 13 » بوذ و اين كس محرور بوذ علاج كند برك زذن و بمرهم سبيد جنانك ياذ كردم بباب زحير ، باز اكر كرمى نبوذ بمرهم زرده خايه و نشاسته و زعفران « 14 » جنانك بباب [ كام ] « 15 » بريذن ياذ كردم ( f . 332 ) و نيز شايسته بوذ كى روغن دانه زردالو تلخ بكيرى و مقل بر وى افكنى و مرهم كنى و بكفتكى برنهى و اكر بخور كنى بمقل « 16 » هم خوب آيذ ، باز اكر كهن [ بوذ ] « 17 »

--> ( 1 ) - ف : علاج كند . ب ه : افزوده . جنانك كفتم ( 2 ) - ب ه : سر ( 3 - 3 ) - ف : بوذه بوذ ( 4 - 4 ) - ف : تا ( 5 ) - ف : « صفت » ندارد ( 6 ) - ف : كندر ( 7 ) - م : خون سياوشان ( 8 ) - ف : پنج ( 9 - 9 ) - ف : اكر حاجت بكشايذ باب و ( 10 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : دارو ( 11 ) - ب ه : نيك بوذ ( 12 ) - ف : بروغن ( 13 ) - ب ه : شقاق ( 14 ) - ب ه : ظ . صفت . . . زرده خايه . . . از هر يكى جزوى . . . ( 15 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 16 ) - ف : مقل ( 17 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد .